AUDITIEVE VAARDIGHEDEN EN LEES- EN SPELLINGSPROBLEMEN 

 Kinderen leren lezen en schrijven in groep 3. Het ene kind leert dit wat vlotter dan het andere kind.

Kinderen met dyslexie laten al vroeg zien dat zij moeite hebben het tempo van leren lezen en spellen in de groep te volgen. Aan het einde van groep 3 kan duidelijk worden dat een kind mogelijk dyslexie heeft. Maar voor die tijd, in groep 1 en 2, kunnen er al signalen zijn die hier op wijzen.

Behandeling begint vaak in groep 1 en/of 2

 Als dyslexie vroegtijdig gesignaleerd wordt en er wordt adequate hulp geboden kan de uitingsvorm van dyslexie beperkt zijn. Vroegtijdige, effectieve hulp is heel belangrijk. Ouders zijn hierbij belangrijke signaleerders en vormen een belangrijke schakel in de begeleiding van het kind.

 De logopedist is vaak als een van de eerste hulpverleners betrokken bij jonge kinderen en kan dus vroegtijdig risicofactoren signaleren. Soms zijn die al aantoonbaar vóór dat het kind naar groep 3 gaat.

 De risicogebieden voor het leren lezen en/of spellen zijn bij uitstek het werkterrein van de logopedist. M.n. de signalerende en interveniërende rol van de logopedist bij de vroegtijdige opsporing van risicokinderen is groot.     

 Overgang van groep 2 naar groep 3

 Mirjam van Ditzhuyzen is gespecialiseerd in het begeleiden van de kinderen die in groep 2 problemen hebben met de vaardigheden die nodig zijn om in groep 3 het lees- en spellingsproces te volgen.

Zij is naast logopedist en dyslexiespecialist ook gecertificeerd BOUW coördinator. Dit computerprogramma is bij uitstek geschikt om op een speelse en leuke manier kinderen te helpen bij het aanleren van die vaardigheden die nodig zijn om in groep 3 goed voorbereid te zijn op het lees- en spellingsproces. Meer informatie is te verkrijgen op http://www.lexima.nl/artikelen/productinfo/bouw!

Behandeling

Samen met ouders en kind wordt eraan gewerkt dat het kind succes ervaart en zelfvertrouwen krijgt in lezen, taal en spelling. Een gemotiveerd kind pakt lezen en spelling beter op. Ouders worden zo veel mogelijk bij de hulp betrokken, waardoor er een doorgaande lijn is tussen de behandeling en de oefenmomenten thuis. Als ouders regelmatig bij de behandeling zitten, kan er uitleg gegeven worden over de oefeningen en is er ruimte om de ervaringen met dyslexie te bespreken.